Thai Textile and Fashion Outlook Vol. 19 (เมษายน - มิถุนายน 2559)

Keyword:     districts  fashion  fashion outlook  market integration  no.19 

จากการศึกษาวิวัฒนาการของการเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมแฟชั่นของโลกเห็นได้ชัดเจนว่า       การเคลื่อนย้ายฐานการผลิตจะเปลี่ยนไปตามภาวะเศรษฐกิจของภูมิภาค โดยอุตสาหกรรมแฟชั่นจะเป็นอุตสาหกรรมแรก ๆ ของทุกประเทศที่เปลี่ยนผ่านจากเศรษฐกิจเกษตรกรรมสู่เศรษฐกิจเชิงอุตสาหกรรม สาเหตุสืบเนื่องจากเป็นอุตสาหกรรมที่เริ่มต้นได้ง่าย รวดเร็ว และมีการกระจายรายได้อย่างทั่วถึง ซึ่งประเทศไทยเองก็พัฒนามาในรูปแบบนี้ จากเดิมที่เคยเป็นฐานการผลิตสินค้าสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม เครื่องหนังและรองเท้า และเครื่องประดับให้หลาย ๆ แบรนด์ทั่วโลก ในลักษณะการผลิตแบบ OEM หรือการรับจ้างทำตามคำสั่งของลูกค้าในต่างประเทศเท่านั้น

แต่จากสภาพการณ์ในปัจจุบันสถานการณ์ต่าง ๆ ได้เปลี่ยนแปลงไปมาก ความได้เปรียบด้านต้นทุนและแรงงานหายไป ทำให้ผู้ประกอบการต้องปรับเปลี่ยนจากการรับจ้างผลิตแบบเดิมมาเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มบนพื้นฐานทุนทางวัฒนธรรมให้แก่ลูกค้าด้วยการออกแบบ การพัฒนาผลิตภัณฑ์และการให้บริการด้านการค้าอย่างครบวงจร ดังนั้น การพัฒนาระบบศูนย์กลางค้าในรูปแบบ “ย่านการค้า” ให้มีความสมบูรณ์ จะเป็นกลไกหนึ่งในการเชื่อมโยงผู้ประกอบการตลอดโซ่อุปทานกับธุรกิจสนับสนุนต่าง ๆ ให้สามารถตอบสนองตลาดได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นประตูที่จะเปิดหาผู้ซื้อจากทั่วโลก และถือเป็นชุมชนของนักธุรกิจสร้างสรรค์ย่านการค้า จึงถือเป็นองค์ประกอบสำคัญของการพัฒนาอุตสาหกรรมแฟชั่นไทยได้อย่างยั่งยืน

วารสาร Fashion Outlook ฉบับที่ 19 ได้รับเกียรติจาก ผู้อำนวยการสำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (คุณบุญส่ง ศรีสว่างเนตร)  ประธานศูนย์บริการส่งออกโบ๊เบ๊ สมาคมชาวโบ๊เบ๊         (คุณพระขรรชัย ศรีภวาทิกุล) และนายกสมาคมพ่อค้าผ้าไทย สมาคมพ่อค้าผ้าไทย (คุณไชยยส รุ่งเจริญชัย) ร่วมแสดงคิดเห็นในการเสวนา Fashion Districts กับการพัฒนาสู่ศูนย์กลางแฟช่นอาเซียน ซึ่งจะได้รับทราบถึงการเกิดขึ้นของตลาดย่านการค้า ทราบถึงการบริหารจัดการพื้นที่ที่เป็นย่านการค้าในปัจจุบัน และผลิตภัณฑ์ที่มีการค้าขายในแต่ละย่านการค้าของไทย
 

 

Share this Post:
View article: 148